ناله سر ميکنم امشب که دلم رفته زدست

دين وايمان ونمازم همه شد محو تو مست

شهره شهر به تکفير شوم باکي نيست

هر که از عطر تو شد مست يقينا که برست

نذر چشمان تو تاشام ابد مي گريم

اشک با ديده ز گرداب ازل پيمان بست

همچو فرياد نيازم به غمي شيرين است

چشم مجنون کش تو طعنه به ليلي زده است

اين صدايي که به افاق جهان پيچيده است

از غروريست که در زير نگاه تو شکست

آه شاهين مرادم به جهان گم شده بود

بويي از دوست شنيدو به کنار تو نشست

زيباي من امشب که غريبم تو کجايي             تا صبح بگريم که مگر باز بيايي

در ميکده بي نام تو جامي نفروشند               فرياد ز تنهايي اين شام جدايي

تا وقت سحر زار نشينم به راهت                  تا شايد ازاين راه گذر باز نمايي

بس جور کشيدم زصد دشمن صد دوست        اخر نشنيدم از اين دوست صدايي

هر باغ گل ولاله وهر ياس که ديدم                بي روي تو خارندتو گل تک گل مايي

زيبا گل نرگس به سلاميت رضاييم                از روي چو ماه تو که ايينه مهر است

در محبس تاريک اسيريم خدايا                    خورشيد کجا باشد و کو صبح رهايي

سرداب سکوت است وجودم ز غم يار           اي باد بياور تو ز دلدار ندايي

بيمار منم عمق وجودم همه آه است           يا رب برسان از خم ابروش دوايي

ماه داسي است بي دسته

                                    يله بر کشتزار شب

پس تو ايا از کدامين سوي خواهي امد

                                           .

                                           .

                                           .

                                           .

                                          چشم هايم شبيه گندم زاري درو خواهد شد........

ميلاد پدر منجي عالم بشريت بر همه جهانيان مبارک

در اين روز عيد دست به دعا بر مي داريم وظهور بهاري فرزندش را از درگاه خداوند مهربان تقاضا مي کنيم.

اللهم عجل لوليک الفرج

اي سرّ توحيد ازل ، در طالع تقدير ها !

اي نور ذات جلوه گر ، در جلوه ها ، تصويرها !

در ذات ذرّات جهان ، هر دم زتو تأ ثيرها !

اي آفتاب ، اي آفتاب ، از خلق پنهان تا به کي ؟!

عالم سيه ، از بس ستم ، اين خلق ، پنهان تا به کي ؟!

2

اي از افقهاي قِدَم ، تابيده اي بر کائنات !

اندر بيان تو بود ، آيات حق را بينات !

اي بينات حق و عدل ، اي رايت راه نجات !

اي آفتاب ، اي آفتاب ، از خلق پنهان تا به کي ؟!

مقهور افکار قرون ، آيات قرآن تا به کي ؟!

3

اي عالم ايجاد را ، حکمت تويي ، حشمت تويي !

اي خلق را از سوي حق ، نعمت تويي ، رحمت توئي !

اي ((عقل)) را ((هادي)) توئي ، وي ((نقل)) راحجت توئي!

اي آفتاب ، اي آفتاب ، از خلق پنهان تا به کي ؟!

عالم سيه ، از بس ستم ، اين خلق ، پنهان تا به کي ؟!